Slider

NSA o nieważności planu zagospodarowania przestrzennego i pozwoleniu na budowę

Zgodnie z obietnicą wracam do tematu sprzed kilku dni.

Pisałem tutaj, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 roku stanął na stanowisku, że skutkiem stwierdzenia nieważności planu zagospodarowania przestrzennego może być stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę (wydanej na podstawie tego planu).

IMG_2075Wyrok ten był dla mnie zaskoczeniem, bo wcześniejsze wyroki (z 29 sierpnia 2009 roku) sądu krakowskiego nie zapowiadały takiego obrotu spraw – tym bardziej, że w składzie orzekającym obu wyroków zasiadał ten sam sędzia.

Dlatego czekałem z dużym zainteresowaniem jakie orzeczenie wyda w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny. Tym bardziej, że również w samym NSA istnieją różnice zdań, co do tego jak rozwiązać problem nieważności planu i pozwoleń na budowę wydanych na jego podstawie (o dwóch sprzecznych wyrokach NSA pisałem tutaj).

Zatem do rzeczy.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2014 roku zajął się skargą na wyżej wskazany wyrok WSA w Krakowie.

Co istotne – nie zgodził się z rozstrzygnięciem sądu krakowskiego uznając, iż nie ma możliwości stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę tylko z tego powodu, że została wydana na podstawie później unieważnionego planu zagospodarowania przestrzennego.

Poniżej najistotniejsze tezy tego wyroku:

– zgodnie z zasadą ochrony praw nabytych oraz zasadą trwałości decyzji administracyjnej dopuszczalność podważenia mocy obowiązującej decyzji musi wynikać z wyraźnie ustanowionej normy prawnej zawartej w ustawie (a takiej normy brak);
– fakt utraty przez przepisy prawne, stanowiące podstawę prawną wydania decyzji mocy obowiązującej, po wydaniu decyzji, nie powoduje uznania decyzji za wydaną bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ab initio k.p.a;
– z zasady trwałości decyzji administracyjnej wywieść należy, iż uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych;
ustawodawca nie przewiduje na gruncie procedury administracyjnej bezwzględnej wzruszalności decyzji ostatecznych, dopuszcza tym samym możliwość funkcjonowania w obrocie prawnym wadliwych decyzji ostatecznych, które z rożnych przyczyn (np. upływ terminu do złożenia wniosku, brak woli legitymowanego podmiotu) nie mogą być wzruszone w trybach nadzwyczajnych.

Jak widać Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko zaprezentowane w orzeczeniu z dnia 29 września 2012 roku, o którym wspominałem tutaj.

Mam jednak wątpliwości, czy wyrok ten załatwia sprawę rozbieżności poglądów w tej materii wśród sędziów. Przecież wciąż sądy administracyjne powołują się na wyrok NSA z maja 2012 roku (vide: w/w wyrok WSA w Krakowie), w którym to NSA zajął całkowicie odmienne stanowisko uznając, że istnieje możliwość stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie unieważnionego aktu prawa miejscowego.

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: